گردن‌آویز سولین این گردن‌آویز فاخر، تجلی پیوند هنر مشبک‌کاری اصیل و درخشش فیروزه است که در قالب طرح «بیتا» پدیدار شده است. ترکیب رنگ گرم فلز برنج با فیروزه‌های لاجوردی، هماهنگی بصری چشم‌نوازی ایجاد کرده که بازتابی از اصالت و شکوه هنرهای دستی کهن را پیش چشم می‌نشاند. این اثر، وقار و جلوه‌ای ماندگار به استایل و پوشش می‌بخشد. بدنه این گردن‌آویز با هنر دقیق مشبک‌کاری و نقش طرح بیتا به دست هنرمندان آراسته شده است. درخشش فیروزه‌های نشانده شده بر تنه‌ی برنجی، جلوه‌ای پرشکوه و چندبعدی به این زیورآلات بخشیده است. این ترکیب، اثری موزون خلق کرده که پیوند میان مهارت فلزکاری و شکوه سنگ‌های طبیعی را به نمایش می‌گذارد. این گردن‌آویز، انتخابی ایده‌آل برای حضور به عنوان عنصری شاخص در مراسم‌های رسمی و تکمیل استایل‌های خاص به شمار می‌رود. کیفیت اجرای مشبک‌کاری در کنار فیروزه‌کوبی، این اثر را به گزینه‌ای ارزشمند و هدیه‌ای ماندگار برای علاقه‌مندان به صنایع دستی تبدیل کرده است. ویژگی‌های اصلی: - جنس: فلز برنج و فیروزه - سبک هنری: مشبک‌کاری و فیروزه‌کوبی - طرح: بیتا - ابعاد: ۲۸×۳.۵ سانتی‌متر - کاربرد: اکسسوری زنانه، تکمیل استایل، پیشکشی ارزشمند

سنگ؛ تکه ای از جان زمین است که در نظر فراعنه ی مصر و امپراطورهای آتن و پادشاهان ایران باستان گرفته تا هنرمندان بعد از اسلام، زیبنده ی اهرام و کاخ های مجلل اختصاصی یا مساجد همگانی بوده است و هنرمندان هر دوره با آیین ویژه ی خود، حاجت بزرگان را لبیک می گفتند و جان زمین را در خانه ها و کاخ ها یا گوشه کنار شهر جاری می‌کردند. کشف سنگ های کمیاب تر، جلوه ای جدید به رگ و ریشه ی زمین داد و سنگ ها و گوهرهای قیمتی نه به سبب زیبایی بلکه بخاطر قدرت جادویی نهفته در آنها بها پیدا کردند و طولی نکشید که بر نگین انگشتر انسان ساکن شدند. فیروزه هم سالها تنها در میان ساکنان انگشتر بوده است اما هنرمندان فیروزه کوب در قرن اخیر تکه های کوچک تری از آن را که ناخواسته هنگام استخراج از معدن به وجود می آمدند، با خلاقیت و روشی هنرمندانه بصورت یکپارچه کنار هم چیدمان کرده و با جلا دادن آن اینبار فیروزه به شیوه ای جدید در ظروف و زیورآلات مستقر شد و هنرمند ایرانی باعث شد تا جریان این روح استوار زمین از برازنده ترین معدن جهان در پیکر سنگ هایی روانه شود که با رنگ بی مانندشان، به نام خود، رنگی تازه را برای اهل زمین آفریده بودند؛ فیروزه های فیروزه ای که نام شان از دل واژه ی پیروز برآمده چرا که هرکس آنها را در کنار خود داشته است، کامیاب و موفق می شده است. پس از یافتن سنگهای فیروزه درشهر سوخته، باستان شناسان قدمتی هفت هزار ساله برای آن تخمین زده اند. گرچه سنگ است، اما چون آب بر نظر بیننده روان است و همان اندازه حیات بخش؛ شاید به همین سبب بسیاری معتقد بودند فیروزه؛ نه یک گوهر تزئینی، بلکه همراهی حیاتی است چراکه کم سویی را از چشم، افسردگی را از روان و انرژی تاریک بدخواهان را از صاحب خود دور می کند.

مشبک‌کاری فلز، قصیده‌ای از نور و سایه است، که در تار و پود تاریخ تنیده شده. ریشه‌هایش در اعماق فرهنگ‌ها دوانده، و در هر دوره‌ای، نقشی نو بر خود گرفته. مس و برنج و آلومینیوم، در دستان هنرمند، به سازِ نقش درمی‌آیند؛ جان می‌گیرند و با طرح‌های خیال، فضا را به رقص وا می‌دارند. گویی هر برش، نغمه‌ای است که در سکوت فلز جاری می‌شود. در تاریخ کهن ایران، اولین نشانه‌هایش چون نجومی در دل شب درخشید. در دوران ساسانی، جرقه‌هایی از این هنر نمایان شد و کم‌کم، این شعله در قلب هنر اسلامی زبانه کشید. مساجد و بناهای مذهبی، با مشبک‌کاری، جلوه‌ای آسمانی یافتند. پنجره‌ها، چون چشمانی رو به نور، رقص سایه را به تماشا نشستند و سکوت فضا را به نجوا کشاندند. این هنر، نه فقط ابزاری برای تزئین، بلکه روحی بود که در کالبد معماری دمیده شد. در گذر زمان، مشبک‌کاری فلز، تکامل یافت و در جواهرسازی، طراحی داخلی و آثار تزئینی، حیاتی نو یافت. امروزه، این هنر، پلی است میان سنت و مدرنیته، و در هر اثر، داستانی از گذشته را در آینده نجوا می‌کند. گویی هر قطعه فلز، شعری است که در رقص نور و سایه، جاودانه می‌شود.