کوزه‌ای از نورهای رقصان گلدان طناز این گلدان صراحی، گویی از دل قصه‌های کهن بیرون آمده و ردایی از هزاران خرده‌آینه بر تن کرده است. تراش‌های الماس‌گونه بر مس، هر لحظه رنگ و نور محیط را به گونه‌ای دیگر بازمی‌تابانند. بر این زمینۀ طلایی و متحرک، خطوط نقره، همچون جویباری سرد و آرام، نقش‌هایی اسرارآمیز را جاری ساخته‌اند. این اثر نه برای گل، که برای نور ساخته شده است؛ نوری که بر پیکرش می‌رقصد و فضا را با سایه‌روشن‌های خود آکنده می‌کند. مشخصات کلیدی: - طرح: گلهای ختایی - جنس: مس باکیفیت با پوشش نقره - تکنیک‌ هنری: حکاکی فلز الماس‌تراش - ارتفاع: 20 سانتی‌متر - کاربرد: گلدان تزئینی شاخص، مجسمه‌ی هنری، عنصر دکور مرکزی

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرقلمزنی که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای قلمزنی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.