سینی آویرا این سینی برنجی، جلوه ای از پیوند هنر و معناست؛ اثری که در آن شکوه فلز با ظرافت قلم زنی به مرتبه ای والا رسیده است. پوشش قلع بر سطح برنج، درخششی لطیف و چشم نواز پدید آورده که در نخستین نگاه، وقار و اصالت این اثر را آشکار می سازد. حضور این سینی در هر فضا، تنها نمود یک شیء کاربردی نیست، بلکه بازتاب ذوقی هنرمندانه است که زیبایی را در همراهی نقش، فلز و کلام می جوید. قلم زنی این اثر با طرح اسلیمی و ختایی، سرشار از هماهنگی و حرکت است. پیچش نرم نقوش و توازن دلنشین اجزا، سطح سینی را به باغی آراسته از خطوط و فرم های اصیل ایرانی بدل کرده است. بر این بستر نفیس، جمله «مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک» با وقاری شاعرانه حک شده و به اثر، لایه ای از معنا و تامل بخشیده است. این هم نشینی میان نقش و کلام، سینی را از مرتبه یک اثر تزئینی فراتر می برد و آن را به قطعه ای هنری با روحی اندیشمندانه تبدیل می کند. این سینی انتخابی درخور برای کسانی است که هنر اصیل ایرانی را در کامل ترین صورت آن می ستایند. چه در جایگاه اثری فاخر در دکوراسیون و چه به عنوان پیشکشی ماندگار، این محصول حضوری سرشار از شخصیت و وقار خواهد داشت. ارزشی که در این اثر نهفته است، تنها در زیبایی ظاهری آن خلاصه نمی شود، بلکه در پیوندی است که میان صنعت، شعر و سنت برقرار ساخته و آن را به یادگاری نفیس و متمایز بدل کرده است. ویژگی های اصلی: - جنس: برنج با پوشش قلع - تکنیک هنری: قلم زنی - طرح: طرح اسلیمی و ختایی - حکاکی: «مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک» - ابعاد: قطر ۳۴ سانتی متر - کاربرد: پذیرایی، تزئین فضای داخلی، پیشکش هنری و ماندگار

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرقلمزنی که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای قلمزنی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.