بشقاب چوگان قلم‌زنی، یکی از هنرهای برجسته‌ی ایرانی است که با ضربه‌های دقیق بر سطح فلز، نقوشی زیبا و چشم‌نواز خلق می‌کند. این هنر دیرینه، با ایجاد طرح‌های برجسته و زنده، روحی هنری به فلز می‌بخشد و هر اثر را به نمادی از ذوق و قصد هنرمند بدل می‌سازد. سیاه‌قلم نیز با بهره‌گیری از تضاد رنگی میان سطح فلز و قلم‌زنی برجسته، جلوه‌ای کلاسیک و همراه با عمق به این آثار می‌دهد. در این بشقاب زیبا که از مس ساخته شده، نقوش گل‌ و مرغ با تکنیک قلم‌زنی برجسته اجرا شده‌اند. طرح گل رز و پرنده، با جزئیات هنرمندانه جان گرفته و روی سطح قلع‌کاری شده‌ی بشقاب، تضاد چشم‌نوازی با زمینه‌ی سیاه‌قلم ایجاد کرده است. این ترکیب رنگ و نقش‌ها، جلوه‌ای لطیف و اصیل به اثر بخشیده و آن را به قطعه‌ای بی‌همتا در میان هنرهای دستی ایرانی تبدیل کرده است. این بشقاب، علاوه بر کارکرد تزئینی و دکوراتیو، می‌تواند هدیه‌ای ماندگار و ارزشمند برای علاقه‌مندان به هنرهای ایرانی باشد؛ اثری الهام‌گرفته از طبیعت و پرورش‌یافته با هنر دست. مشخصات کلیدی: - جنس: مس قلع‌کاری شده - تکنیک هنری: قلم‌زنی برجسته و سیاه‌قلم - طرح: گل ‌و مرغ - کاربرد: دکوراتیو، هدیه‌ای اصیل و هنری

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرقلمزنی که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای قلمزنی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.