شکلات خوری دریا فیروزه‌کوبی از هنرهای پرآوازه و چشم‌نواز ایرانی است؛ هنری که در آن سنگ‌های فیروزه با دقتی سرشار از ذوق و شکیبایی، همچون قطره‌های آسمان، بر پیکره فلز نشانده می‌شوند و جلوه‌ای بی‌همتا می‌آفرینند. در این شکلات‌خوری، هنر فیروزه‌کوبی با بدنه مسی پیوند خورده و اثری پدید آمده که هم اصالت هنری دارد و هم نمایی فاخر به فضای پذیرایی می‌بخشد. در طراحی این شکلات‌خوری، فیروزه‌کوبی به‌صورت هنرمندانه در بخش‌هایی از بدنه اجرا شده است. این شیوه از اجرا، تضادی تماشایی میان رنگ گرم و درخشان مس با طیف آبی و آرامش‌بخش فیروزه ایجاد کرده که چشم هر بیننده‌ای را به خود خیره می‌کند. طراحی متعادل و اندازه‌ی کاربردی این ظرف، آن را به گزینه‌ای ایده‌آل برای پذیرایی از نقل، شکلات و شیرینی‌های کوچک تبدیل کرده است. این شکلات‌خوری علاوه بر کاربری روزمره، عنصری دکوراتیو و درخور برای میز پذیرایی یا ویترین خانه شماست که حال‌وهوایی هنری و اصیل به فضا می‌بخشد. اگر در جستجوی پیشکشی ارزشمند، ماندگار و هنرمندانه هستید، این اثر که حاصل دست‌رنج هنرمندان چیره‌دست ایرانی است، گزینه‌ای بسیار شایسته خواهد بود. مشخصات کلیدی: - جنس: فلز مس مرغوب و سنگ فیروزه - تکنیک هنری: فیروزه‌کوبی - ابعاد: ۲۵ × ۱۱ × ۱۱ سانتی‌متر - کاربرد: ظرف پذیرایی و عنصر تزیینی، مناسب برای پیشکش هنری

سنگ؛ تکه ای از جان زمین است که در نظر فراعنه ی مصر و امپراطورهای آتن و پادشاهان ایران باستان گرفته تا هنرمندان بعد از اسلام، زیبنده ی اهرام و کاخ های مجلل اختصاصی یا مساجد همگانی بوده است و هنرمندان هر دوره با آیین ویژه ی خود، حاجت بزرگان را لبیک می گفتند و جان زمین را در خانه ها و کاخ ها یا گوشه کنار شهر جاری می‌کردند. کشف سنگ های کمیاب تر، جلوه ای جدید به رگ و ریشه ی زمین داد و سنگ ها و گوهرهای قیمتی نه به سبب زیبایی بلکه بخاطر قدرت جادویی نهفته در آنها بها پیدا کردند و طولی نکشید که بر نگین انگشتر انسان ساکن شدند. فیروزه هم سالها تنها در میان ساکنان انگشتر بوده است اما هنرمندان فیروزه کوب در قرن اخیر تکه های کوچک تری از آن را که ناخواسته هنگام استخراج از معدن به وجود می آمدند، با خلاقیت و روشی هنرمندانه بصورت یکپارچه کنار هم چیدمان کرده و با جلا دادن آن اینبار فیروزه به شیوه ای جدید در ظروف و زیورآلات مستقر شد و هنرمند ایرانی باعث شد تا جریان این روح استوار زمین از برازنده ترین معدن جهان در پیکر سنگ هایی روانه شود که با رنگ بی مانندشان، به نام خود، رنگی تازه را برای اهل زمین آفریده بودند؛ فیروزه های فیروزه ای که نام شان از دل واژه ی پیروز برآمده چرا که هرکس آنها را در کنار خود داشته است، کامیاب و موفق می شده است. پس از یافتن سنگهای فیروزه درشهر سوخته، باستان شناسان قدمتی هفت هزار ساله برای آن تخمین زده اند. گرچه سنگ است، اما چون آب بر نظر بیننده روان است و همان اندازه حیات بخش؛ شاید به همین سبب بسیاری معتقد بودند فیروزه؛ نه یک گوهر تزئینی، بلکه همراهی حیاتی است چراکه کم سویی را از چشم، افسردگی را از روان و انرژی تاریک بدخواهان را از صاحب خود دور می کند.