ساعت مچی جمشید این ساعت مچی مردانه، جلوه ای فاخر از هم نشینی هنر اصیل قلم زنی و طراحی چشم نواز معاصر است. صفحه نقره ای قلم زنی شده، با نقش هایی ظریف و هنرمندانه، شکوه هنر دست ایرانی را در قالبی کاربردی و ماندگار به نمایش می گذارد. فریم مشکی و طلایی نیز در کنار درخشش صفحه نقره ای، ترکیبی متوازن و باشکوه پدید آورده و به این ساعت هویتی ممتاز بخشیده است. بند چرمی مشکی با طرح کروکدیل، جلوه ای متین و قدرتمند به ساختار ساعت افزوده و با فریم مشکی و طلایی آن هماهنگی دلنشینی ایجاد کرده است. تضاد میان بافت برجسته چرم، درخشش نقره و جلوه دو رنگ فریم، این اثر را به همراهی شایسته برای استایل های رسمی و کلاسیک تبدیل می کند. در این ساعت، سنت و زیبایی مدرن در قالبی ظریف و چشم نواز به هم رسیده اند. این ساعت مچی مردانه، انتخابی درخور برای استفاده روزمره، دیدارهای مهم و مجالس رسمی است و می تواند جلوه ای متمایز به پوشش صاحب خود ببخشد. ترکیب صفحه قلم زنی نقره، فریم مشکی و طلایی و بند چرمی با طرح کروکدیل، آن را به پیشکشی ارزشمند و ماندگار برای مردان خوش سلیقه و دوستداران صنایع دستی تبدیل کرده است. ویژگی های اصلی: - جنس صفحه: فلز نقره مرغوب (فریم مشکی و طلایی) - جنس بند: چرم مشکی با طرح کروکدیل - سبک هنری: قلم زنی - ابعاد: ۲۲×۵ سانتی متر - کاربرد: استفاده روزمره، مجالس رسمی و پیشکش ارزشمند

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرقلمزنی که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای قلمزنی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.