آجیل خوری پرتوی نور این آجیل‌خوری، جلوه‌گاهی از هماهنگیِ بینظیر هندسه و هنر است. پیکره‌ی آن از مس با درخششی گرم و اصیل شکل گرفته و میانه‌ی بدنه، به گستره‌ای برای نمایش خاتم‌کاری ظریف بدل شده است، هنری که با قرارگیری مثلث‌های کوچک چوب، فلز و استخوان در کنار هم، نقوشی ستاره‌گونه و پیچیده می‌آفریند؛ همچون نگاره‌ای از کهکشانی کوچک بر سطح مس. حاشیه‌ی بالایی ظرف، با مشبک‌کاری دقیق روی مس تزیین شده. این شبکه‌های منظم، نه تنها سبک و هنرمندی به اثر می‌بخشند، بلکه گذر نور را به درون ظرف ممکن می‌سازند و بازی سایه‌روشنی دل‌انگیز بر روی محتویات آن پدید می‌آورند. این آجیل خوری، نمادی از پیوند ظرافت هنری با زندگی روزمره است و هدیه‌ای مناسب برای کسانی که ذوق هنری و اصالت را در کنار یکدیگر می‌پسندند. مشخصات کلیدی : - جنس: مس مرغوب - تکنیک‌های هنری: خاتم‌کاری و مشبک‌کاری - ارتفاع : ۲۸ سانتیمتر - کاربرد: آجیل‌خوری ، عنصر دکوراتیو زیبا

برای آفرینش این هنر داستان های گوناگونی بیان شده و برخی حضرت ابراهیم علیه السلام را مبتکر آن می¬دانند. قدیمی ترین اثر خاتم کاری موجود در ایران منبر مسجد عتیق شیراز است که هزار سال قدمت دارد. از همین رو می توان دریافت که این هنر ابتدا در شیراز ریشه دوانده اما در دوران صفویه مرکز آن به شهر اصفهان منتقل شد و این درخت باشکوه در پایتخت صفویه تنومند گشت و از آن پس تا امروز، آثار خاتم کاری بسیاری از دوره های مختلف تاریخی به جای مانده است. اکنون شرکت تلفیق هنر با بهره مندی از توانمندی هنرمندان گرانقدر ایران زمین، در مسیر تعالی این هنر ارزنده قدم بر داشته و آثار فاخری را در این راستا عرضه می کند تا خانه مردم ایران و جهان، به زیبایی چشم نواز آنها روشن گردد.

مشبک‌کاری فلز، قصیده‌ای از نور و سایه است، که در تار و پود تاریخ تنیده شده. ریشه‌هایش در اعماق فرهنگ‌ها دوانده، و در هر دوره‌ای، نقشی نو بر خود گرفته. مس و برنج و آلومینیوم، در دستان هنرمند، به سازِ نقش درمی‌آیند؛ جان می‌گیرند و با طرح‌های خیال، فضا را به رقص وا می‌دارند. گویی هر برش، نغمه‌ای است که در سکوت فلز جاری می‌شود. در تاریخ کهن ایران، اولین نشانه‌هایش چون نجومی در دل شب درخشید. در دوران ساسانی، جرقه‌هایی از این هنر نمایان شد و کم‌کم، این شعله در قلب هنر اسلامی زبانه کشید. مساجد و بناهای مذهبی، با مشبک‌کاری، جلوه‌ای آسمانی یافتند. پنجره‌ها، چون چشمانی رو به نور، رقص سایه را به تماشا نشستند و سکوت فضا را به نجوا کشاندند. این هنر، نه فقط ابزاری برای تزئین، بلکه روحی بود که در کالبد معماری دمیده شد. در گذر زمان، مشبک‌کاری فلز، تکامل یافت و در جواهرسازی، طراحی داخلی و آثار تزئینی، حیاتی نو یافت. امروزه، این هنر، پلی است میان سنت و مدرنیته، و در هر اثر، داستانی از گذشته را در آینده نجوا می‌کند. گویی هر قطعه فلز، شعری است که در رقص نور و سایه، جاودانه می‌شود.