کاسه مِهرناز کاسه قلم‌زنی و آبگینه با رنگ قرمز، روایتی از هم‌نشینیِ نور و فلز در کالبدی شفاف و زرین است؛ اثری که در آن، زلالیِ شیشه با درخششِ نقش‌های قلم‌زنی‌شده درآمیخته تا جلوه‌ای چشم‌نواز و گرم به فضای خانه ببخشد. رنگ قرمز این ظرف که یادآور گرما و صمیمیت است، بستری خیره‌کننده فراهم کرده تا نقوش حک‌شده بر بخش‌های مسی، خود را بیش از پیش نمایان کنند و رقصی از سایه و روشن پدید آورند. در طراحی این اثر، هنرِ دقیقِ قلم‌زنی بر روی بدنه‌ی مسی با ظرافتِ شیشه‌گریِ آبگینه تلفیق شده است. پایه‌ی کوتاه برنجی که با مهارت برای این کاسه طراحی شده، نه تنها استوار و پایدار است، بلکه با رنگِ متمایز خود، جلوه‌ای شاهانه به کلِ ساختارِ ظرف بخشیده است. این ترکیبِ متریال‌های متفاوت مس، شیشه و برنج تضادی هوشمندانه و تماشایی ایجاد کرده که هم‌زمان لطافتِ شیشه و صلابتِ فلز را به رخ می‌کشد و آن را از یک ظرفِ معمولی به قطعه‌ای دکوراتیو و هنری بدل کرده است. این کاسه که برای سرو تنقلات در پذیرایی‌های خاص یا به‌ عنوان عنصری دکوراتیو در ویترین‌های کلاسیک طراحی شده، قطعه‌ای است که فضای محیط را به گرمای هنر ایرانی می‌آراید. اگر در پی پیشکشی نفیس هستید که نشان از سلیقه‌ی والای شما باشد و یادگاری ماندگار از ذوقِ هنری به شمار آید، این کاسه‌ی قلم‌زنی و آبگینه، انتخابی است که زیباییِ بصری و اصالتِ صنعتگرانه‌ی ایرانی را توأمان به گیرنده پیشکش می‌کند. ویژگی‌های اصلی: - جنس: فلز مس مرغوب، پایه‌ی برنجی، شیشه (آبگینه) - رنگ شیشه: قرمز - طرح: گل و بوته سنتی ایرانی - سبک هنری: قلم‌زنی و شیشه‌سازی - ابعاد: 20 ×20 ×۱2 سانتی‌متر - کاربرد: ظرف پذیرایی، مناسب برای پیشکش نفیس

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرقلمزنی که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای قلمزنی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.

هنر بلور سازی دستساز یکی از هنرهای سنتی باستانی است که ریشه‌ای عمیق در تاریخ و فرهنگ بشریت دارد. شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که اولین آثار بلور سازی به هزاران سال پیش از میلاد مسیح برمی‌گردد. ، زمانی که انسان‌ها برای اولین بار به استفاده از مواد معدنی شفاف و درخشان پرداختند و با استفاده از فنون ساده اما با دقت، بلورهای زیبایی را به وجود می آوردند که نه تنها برای زیبا سازی محیط زندگی بلکه برای اهداف مذهبی و آیینی از آن استفاده می شد. ایران از دیرباز یکی از مراکز مهم تولید و ساخت محصولات بلورین بوده است. آثار بلورین ایرانی از دوران هخامنشیان و ساسانیان تاکنون بازمانده‌اند و نشان از مهارت و هنر دیرین این سرزمین دارند. از سوی دیگر، کشورهای مختلف جهان، از جمله مصر و چین نیز دارای تاریخچه غنی دراین زمینه هستند که هر کدام با سبک و روش‌های منحصر به فرد خود شهرت یافته‌اند. آثار بلورین در بسیاری از جوامع نماد ثروت، زیبایی و هنرمندی است. هنر بلور سازی دستساز نیز با وجود تکنولوژی‌های مدرن، همچنان اصالت خود را حفظ کرده و به عنوان یکی از دستاوردهای بزرگ هنری بشر باقی مانده است.