ساعت مچی کیان در گذرِ بی‌درنگِ ثانیه‌ها، این ساعت فراتر از ابزاری برای یادآوریِ وقت، تجسمی از ذوقِ هنرورانِ این دیار است. صفحه‌ی سیمینِ آن با نگاره‌های ظریفِ «اسلیمی» آراسته شده؛ خطوطی که در رقصی بی‌آغاز و بی‌انجام بر پیکره‌ی نقره نشسته‌اند تا روایتی از دیرینگی و هنر را بر دستانِ شما جاری کنند. این اثر، نه فقط وسیله‌ای برای دانستنِ زمان و ساعت، بلکه قطعه‌ای هنری است که در کوچک‌ترین بسترها نیز، شکوهِ نقش‌پردازیِ سنتی را به تصویر می‌کشد. تلالوِ نقره در دلِ این صفحه، بستری مانا برای هنرنماییِ قلم‌زن فراهم آورده که با دقتی بسیار، ریزه‌کاری‌های اسلیمی را بر فلز حک کرده است. بندِ چرمیِ مشکی با بافتِ «کروکدیل»، سیمایی متین و کلاسیک به اثر بخشیده که برازنده‌ی مجالسِ رسمی است؛ حال‌آنکه با بهره‌گیری از بندِ جایگزین فلزی، هویتی تازه می‌یابد تا با هر پوششی، همراهی دل‌خواه باشد. بدنه‌ی ساعت با پرداختی دقیق مهیا شده تا در کنارِ زیباییِ چشم‌نواز، دوام و استواری را نیز پیشکش کند. این دست‌ساخته، انتخابی متمایز برای کسانی است که زیبایی را در پیوندِ سنت و مدرنیته می‌جویند. قابلیتِ دگرگونی در ظاهر، آن را به آرایه‌ای منعطف بدل کرده که برای هر لحظه از زندگی، حرفی تازه برای گفتن دارد. چه برای آن‌که به آراستگیِ خویش اهمیت می‌دهد و چه برای آن‌که پیشکشی ماندگار و سرشار از هویتِ ایرانی برمی‌گزیند، این ساعت یادگاری است از مهارتی دیرین که در هر نگاه، اصالت را متجلی می‌کند. ویژگی‌های اصلی: - جنس : فلز نقره مرغوب - صفحه: قلم‌زنی‌ شده با نقش‌مایه‌ی اسلیمی - بندها: بند چرمی مشکی با طرح کروکدیل به همراه بند اضافی فلزی - سبک هنری: قلم‌زنی - کاربرد: ساعت مچی، مناسب استفاده روزانه و رسمی، پیشکشی هنری و ماندگار

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرقلمزنی که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای قلمزنی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.