ساعت مچی فریار این ساعت مچی زنانه، تجلی‌گاه پیوند میان هنر اصیل قلم‌زنی و کارکردی مدرن در قالب یک اثر پوشیدنی است. صفحه قلم‌زنی‌شده از جنس نقره، مرکز درخشش این ساعت است که در حصار فریم طلایی، جلوه‌ای متمایز و پرشکوه یافته است. این همنشینیِ فلزات، روایتی از ظرافت در طراحی را به تصویر می‌کشد که نگاه‌ها را به سوی خود جلب می‌کند. بند چرمی مشکی با طرح کروکدیل، تضادی کلاسیک و جذاب با بدنه فلزی ساعت ایجاد کرده که وقار و آراستگی ویژه‌ای به آن بخشیده است. این انتخاب در رنگ و بافت چرم، در کنار جزئیات هنری صفحه، تعادلی میان سبک‌های کلاسیک و مدرن برقرار کرده است. کیفیت و بافت چرم در کنار دقتِ اجرای هنرِ قلم‌زنی، این محصول را به قطعه‌ای خاص برای استفاده‌های مختلف تبدیل نموده است. این اثر چیزی فراتر از یک زمان‌سنج ساده است؛ زیوری فاخر که بر دست صاحبش، نشانه‌ای از سلیقه و توجه به هنرهای دستی خواهد بود. هماهنگی بی‌نقص میان رنگ مشکی بند و درخشش فریم طلایی، این ساعت را به گزینه‌ای ایده‌آل برای همراهی با استایل‌های مختلف بدل کرده که اصالت و زیبایی را همزمان به نمایش می‌گذارد. ویژگی‌های اصلی: - جنس صفحه : فلز نقره مرغوب و فریم طلایی - جنس بند :‌چرمی مشکی، ‌طرح کروکدیل - سبک هنری: قلم‌زنی - ابعاد: ۲۲×۳.۵ سانتی‌متر - کاربرد: اکسسوری، استفاده شخصی، پیشکشی ارزشمند

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرقلمزنی که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای قلمزنی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.